سه شنبه , ۱ خرداد ۱۳۹۷
خانه / حکایت / مگر تو چند نفری!؟
مدیریت فناوری و نوآوری
مدیریت فناوری و نوآوری

مگر تو چند نفری!؟

مردی نزد شیوانا آمد و گفت:” کشاورز هستم و از راه کشت و زرع زندگی می گذرانم.  همسر و سه فرزند دارم و مزرعه ای که در آن غلات و حبوبات می کارم. مدتی است دست و دلم به کار نمی رود. هر روز صبح که قصد می کنم سرکار بروم وسوسه در خانه ماندن و استراحت مانعم می شود و از رختخواب بیرون نمی آیم وتا نزدیک ظهر می خوابم و در نتیجه فرصت کشت وزرع از دستم می رود. عصرها به مهمان خانه دهکده می روم و تا آخر شب با آدم هایی بیکار و بی مسئولیتی نظیر خودم سرگرم می شوم. وضع زندگی ام سخت به هم ریخته است و نمی دانم چگونه بر این وسوسه ها و تنبلی ها غلبه کنم!؟”

شیوانا تبسمی کرد و گفت:” مگر درون تو چند نفر وجود دارند؟”

مرد با تعجب گفت:”خودم تنهایی هستم! این چه سوالی است که می پرسید؟”

شیوانا پاسخ داد:” اگر خود واقعی تو همان کسی است که الآن دارد با من حرف می زند و به غلط بودن کارش اعتراف می کند و تشخیص می دهد که کارهایش نادرست است، پس آن کسی که در خلوت  تو را به وخلاف و نادرستی وسوسه می کند، او کیست؟”

مرد سرش را از شرم پایین انداخت و گفت:” برای همین نزد شما آمده ام؟! به من بگویید در درون من خسته دل کیست که من خموشم و او چنین غوغایی به راه انداخته است؟”

شیوانا با لبخند گفت:” آن موجود خودِ تویی! آن تنبل عیاش خلافکار که از او بد می گویی خودت هستی که الان چهره غم زده و مظلوم و پریشان به خود گرفته است. تا وقتی این جنبه های به ظاهر نفرت آور وجودت را نپذیری و خودت را پدیده ای پاک و وفادار و خانواده دوست تصور کنی، بدان که راه به جایی نمی بری و اوضاعت روبه راه نمی شود. قبول کن که بخش هایی از وجودت اگر به حال خود رها شوند خلاف و نادرست را ترجیح می دهند. آن ها را به عنوان پاره هایی  از وجودت بپذیر و تحت کنترل بگیر. گمان نکن که آنها که خیلی خوبند در وجودشان وسوسه و پلیدی و بدی وجود ندارد. آنها هنرشان این است که جنبه های زشت وجود خود را شناسایی می کنند و اجازه عرض اندام و جلوه گری به آن اجزای ناخوشایند نمی دهند. انسان خوب و درستکار کسی است که دائم مواظب است تا خطایی از او سرنزند و کار نادرستی انجام ندهد. انسان درست کار خودبه خودی نداریم.

برخیز و خودت را همین طوری که هستی با همه خوبی ها و بدی هایت بپذیر و سعی کن از امروز به جای آب دادن به علف های هرز وجودت ، نهال های سالم و ثمر بخش باطن ات را آبیاری کنی و بپرورانی . بی جهت هم تقصیر تنبلی ها و خوشگذرانی های خود را به گردن موجودات تخیلی غیر خودت میانداز. همه این کارهایی که تا امروز در زندگی کرده ای را خودت انجام داده ای. این واقعیت را بپذیر و بر اساس آنچه درست می پنداری عمل کن.”

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

مدیریت فناوری و نوآوری

سخت ترین مرحله

یکی از شاگردان شیوانا عاشق تیراندازی با چشمان بسته بود. او با وجود این علاقه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *