یکشنبه , ۲۷ مرداد ۱۳۹۸
خرید فالوور اینستاگرام خرید لایک اینستاگرام
آخرین نوشته ها
خانه / حکایت / ارزش شانس!
مدیریت فناوری و نوآوری

ارزش شانس!

قرار بود یک مسابقه رزمی بزرگ برگزار شود و رزمی کاران مختلف از سراسر دیار در مسابقه شرکت کرده بودند. برای تعیین نماینده اعزامی ازمدرسه شیوانا مسابقه ای بین شاگردان برگزار شد و سرانجام سه نفر به عنوان تفرات اول تا سوم مشخص شدند. طبیعی بود که شیوانا باید نفر اول را به مسابقه اعزام می کرد اما قبل از اعزام شیوانا آن سه نفر را احضار کرد و در مقابل جمع از تک تک آنها نظرشان را در مورد مبارزه و پیروزی پرسید. نفر اول که در کارش بسیار ماهر بود گفت:« همان طور که می دانید من تمرینات زیادی داشته ام و استادان ورزیده ای مرا تعلیم داده اند. به نظرم اگر شانس با من یار باشد می توانم مقام بیاورم!»

نفر دوم گفت:« تا حدی که ممکن بود خودم را ورزیده کردم و شبانه روز تمرینات سختی را از سرگذرانده ام، کافی است کمی شانس و اقبال با من همراهی کند تا جزو نفرات برتر شوم!»

نفر سوم گفت:« من درمسابقه داخلی مدرسه نفر سوم شدم. این یعنی تمریناتم کم بوده است. اما هنوز ده روز تا شروع مسابقات مانده است. باید در این ده روز چنان خودم را آماده سازم که حتی اگر شانس با بقیه هم همراه بود باز من نفر اول شوم. من نیازی به همراهی بخت و اقبال ندارم!»

شیوانا بعد از شنیدن سخنان این سه نفر گفت:« من نفر سوم را به عنوان نماینده مدرسه به مسابقه می فرستم. کسی که به پشتکار خود اعتماد دارد، حتی یک ذره هم برای شانس ارزش قائل نیست! شانس و اقبال متعلق به کسانی است که خود را ضعیف می پندارند و منتظر کمکی از بیرون برای جبران این ضعف اند. در مسابقات رزمی هم کسی پیروز میدان است که از درون قوی باشد. نفر سوم برخیزد و خودش را برای مسابقه آماده کند. نفرات اول و دوم هم به عنوان حریف تمرینی با او کار کنند و تمام مهارت های خود را به او منتقل کنند. اگر نماینده مدرسه پیروز میدان شود این پیروزی متعلق به همه است. بنابراین همگی به او کمک کنید تا ضعف های فنی اش را در این ده روز کامل کند.»

می گویند ده روز بعد که مسابقه شروع شد، رزمی کار مدرسه شیوانا چنان با قدرت ظاهر شد که در طول مبارزه همه رزمی کاران دعا می کردند شانس با آنها یار باشند و حریف رزمی او نباشند. سرانجام در مرحله پایانی، با وجودی که چندین بار زمین خورد و تا نزدیکی شکست پیش رفت اما هر بار سرسختانه از جا بلند شد و تا آخرین رمق مبارزه کرد. او آن قدر مقاومت کرد تا سرانجام تمام حریفان را شکست داد و پیروز میدان شد. وقتی در پایان مسابقه و هنگام اهدای جایزه روی زمین مبارزه رفت ، داور ارشد مسابقه با صدای بلند از او پرسید:« به نظرت دفعه بعد باز هم شانس می آوری و پیروز می شوی؟!»

شاگرد پیروز شیوانا با لبخند پاسخ داد:« هیچ وقت در زندگی ام دنبال شانس نگشته ام! بگذار آنها که توان مبارزه در خود نمی بینند و به توانایی های درونی خویش اعتماد ندارند شانس را جستجو کنند. شانس من خودم هستم. تا وقتی زنده باشم در هر میدانی عالی می جنگم! بگذار پیروزی دنبال من بدود!»

 

فرامرز کوثری

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

مدیریت فناوری و نوآوری

نگرانِ نگرانی هایش

شیوانا با شاگردش همراه کاروانی سفر می کردند. کاروان عصر به دهکده ای رسید و …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *